زهرا موسایی
نوکر" کلمهای است که بار منفی دارد؛ منفی بودنش ناشی از معنایی است که با خود حمل میکند. ناشی از آن است که نَفس آدمی از فرودست بودن و فرمانبردار بودن بیزار است.
روزگاری مردمان ،زیر دست و تحت تسلط پادشاهان بودند .فرعونها و نمرودها و نرونها مردم را به پرستش و اطاعت محض خود میخواندند و مردم در خفت و خواریِ بردگی آنها به سر میبردند .
ادیان و قوانین و مکاتب و جریانها و انقلابها و خیزشها همه اش برای این بود که هویت جمعی انسانها نمیتوانست بپذیرد ابزار اجرای منویات و امیال شخص یا اشخاص باشد بلکه میخواست رها و آزاد باشد و به ندای درون و فرمان عقل خود تمکین کند .اطاعت بیچون و چرا عقل را تعطیل میکند و عزت نفس و ارزشمندیِ وجود انسان را لگد کوب میکند.
هر کس در جایگاه خود عقل و قدرت تشخیص مصلحت و تدبیر امور شخصی و اجتماعی خودش را دارد؛ این همه مبارزه و هزینه دادن برای برقراریِ دموکراسی ،برای حاکمیتِ قانون و جمهوری و مردم سالاری میگوید بلکه فریاد میزند که بردهداریِ فکری انسانها به هر شکل و با هر عنوان محکوم و غیر قابل پذیرش است !
رعیت بودن ، شهروند درجه ۲ بودن و اجیر بودن، آنچنان مشمئز کننده است که هیچکس آن را بر نمیتابد .
هر چیزی که عزت نفس انسانها را مخدوش کند و توهین به عزتمندی آنها شود از جوامع توسعه یافته و غیر توسعه یافته دارد کنار زده میشود .
مثلاً در کشوری همچون ژاپن، مشاغلی همچون آبدارچی، پیشکار و خدمه و پاکبان دیگر وجود ندارد .در مدارس ژاپن به شکل زیبایی به بچهها یاد میدهند هر کسی مسئول نظافت شخص خود و وسایل و محیط پیرامون خود است .هیچکس نوکر و کلفت دیگری نیست!
هر نَفسی محترم است و هیچکس این حق را ندارد حتی نفس خود را تحقیر کند و خودش را نوکر و سرسپرده کسی بداند!
این یک ضرورت اخلاقی و نرم جهانیست و در فرهنگ ما نیز اثرش را گذاشته است. دیگر کسی به هنگام خواستگاری نمیگوید: لطفاً مرا به نوکری خود قبول کنید!
هر کسی به نحوی از تحت امر و فرمانبردار دیگران بودن می گریزد. نوکر بودن برای ما مساوی ضعیف بودن ،بیکفایت بودن و یک ضد ارزش است .
هیچکس از اینکه نوکر کسی باشد خوشش نمیآید ؛اما هستند کسانی که تمدنها و مدنیتها یک چیز میگویند آنها یک چیز دیگر!! توسعه یافتگی و عقل سالاری یک چیز اقتضا میکند تعصب جاهلانه آنها یک چیز دیگر !!
عالم و آدم سلطه انسان بر انسانها را محکوم میکند و بردگی و سرسپردگی انسانها را تحریم میکند اما آنها با افتخار اعلام می کنند که نه تنها خود بلکه مجموعه تحت مدیریت شان نوکرند !!
آقای نوکر!
میدانی نظام بردگی و بردهداری در غرب، در قرن ۱۸ میلادی و در جهان اسلام نیز در اوایل قرن بیستم میلادی منسوخ شده است! آقای نوکر !
شما و سایر هم فکرانتان اگر میل به نوکر بودن دارید در کنج خانههاتان نیز میتوانید ابراز نوکری کنید؛ جایگاه مسئولیت و دولتِ یک مملکت جایگاه نوکرها نیست جایگاه نخبهها و شایستهها ست... !!
انتهای پیام/
دیده بان زاگرس