انسان بودن ارزشش را دارد؟

کد خبر: 1115-50331 گروه: یادداشت
1405/03/31 01:17

خیلی از مادرها بعد از زایمان دچار افسردگی می شوند. به عقیده‌ی برخی پزشکان عامل این مشکل کاهش شدید دوهورمون استروژن و پروستوژن می باشد و به عقیده‌ی روان‌پزشکان طیفی از احساسات بسیار قوی از هیجان و لذت تا ترس و اضطراب است؛

؛ اما باور من این است که در کنار این عوامل، یک عامل اساسی و موثر دیگری نیز در این مسئله دخیل است که مغفول و دور از نظر مانده است؛ ما زن ها قبل و بعد از مادر شدن همواره با یک پرسش آزاردهنده‌ی لاینحل مواجهیم؛ یک دوراهی تاریخی که مادر شدن و مادر بودن‌ما زن‌ها را هر چند وقت یکبار به چالش می کشد. آیا ما انسان ها حق و اجازه‌ی اینکه راجع به بودن یا نبودن، هستی یا نیستی انسان دیگری تصمیم بگیریم و انسان دیگری را زندگی ببخشیم یا نبخشیم ؛به دنیا بیاوریم یا نیاوریم داریم؟ سوالی است که هر چند وقت یکبار یقه‌ی ما مادر ها را می گیرد و ما را به محکمه می‌کشاند.

گاهی به طرز غیر منصفانه ای دچار عذاب وجدان می‌شویم؛ دچار تردید در اینکه آیا تصمیمی که گرفته ام و این که کودکی را به دنیا آورده ام تصمیم درستی بوده است یا خیر؟ لطف بوده است یا ظلم ؟؟تجربه‌ی انسان بودن در فضای این جهان بیشتر سیاه و کمتر سفید آری یا نه؟

این پرسش ریشه در پرسش بنیادی دیگری بوده است که در مورد خود ما نیز مطرح است که همچنان بی جواب باقی مانده است.

در مرحله‌ی بعد این سوال مطرح است ( و باید مطرح باشد) که آیا من برای پذیرش این مسئولیت بزرگ سلامت روان و تعادل روحی لازم همچنین  سواد تربیتی و میل قلبی و وقت کافی برای پذیرفتن چنین نقشی را دارا هستم یا خیر؟

به عبارتی آیا شوق کافی و عشق به مادر بودن در من شعله ور هست و توان علمی و روحی- روانی لازم را برای این کار دارم؟ قادر به تربیت و پروراندن انسان دیگری هستم؟

اعصابش را دارم؟ تحمل سر و صدا و مزاحمت ها و دردسر ها و محدودیت ها که یک کودک برای من ایجاد می کند را دارم؟ مادر بودن برای من آنقدر ارزشمند هست و حرمت دارد که بخشی از آزادی و اختیار خود را فدای آن کنم؟ و در مرحله‌ی بعد آیا شرایط مالی و اقتصادی من امکان اینکه یک زندگی نسبتا مرفه برای فرزندم فراهم کنم را دارم؟ می توانم یک فضای خانوادگی و اجتماعی امن، شاد و سالم برای پرورش قابلیت های انسانی و ایجاد کنم؟

انسانی که خواهم پروراند می‌تواند هدیه‌ای به جهان و خدمتی به بشریت باشد؟

انسانی متعالی و خوشبخت یا بیچاره‌ای چون بیچارگان؟


انتهای پیام / روزنامه دیده‌بان زاگرس
دیده‌بان زاگرس امروز
آرشیو

یادداشت
آرشیو