اعتراض حق مردم است!
ثريا صفری
فلسفهي وجودي حكومتها، تسهيل زندگي ملتهاست. مردم ولينعمت حاكمان هستند. حاكميت، بدون داشتن و همراهي ملت، معنايي ندارد. بنابراين مردم ميتوانند به سياستها و نحوهي ادارهي حكومت، اعتراض كنند. حاكمان بايد نارضايتيها و صداي اعتراض مردم را بشنوند. خِردجمعي اشتباه نميكند.
مدتهاست مردم زير فشار اقتصادي ناشي از بيتدبيري مسوولان، تحمل از كف دادهاند اما بهدليل وضعيت جنگي كشور، دندان به جگر گرفتند، تحمل كردند و اميدوار بودند كه اوضاع اقتصادي را بهسامان كنند كه نكردند! در همين موج اخير آنفلوآنزا، ويزيت سادهي پزشك عمومي و گرفتن چند قلم داروي ساده، براي هر بيمار حداقل يك ميليون تومان هزينه داشت و با ابتلاي دو سه نفر از يك خانواده، هزينهي درمان چند برابر ميشد. براي خانوارهايي كه با حقوق اندك كارمندي، كارگري يا بازنشستگي، روزگار سپري ميكنند اين هزينه قابل جبران نيست؟! وقتي يك گوني 10 كيلويي برنج ايراني 5 ميليون تومان است و قيمتها بهصورت لحظهاي، تصاعدي بالا ميرود چگونه ميتوان انتظار داشت مردم به وضعيت اقتصادي و ناترازيهاي مديريتي، اعتراض نكنند. ملت ايران تا امروز هم نجابت به خرج داده كه با اين اوضاع و اين مديران ناكارآمد، مدارا كردهاند. كارشناسان اقتصادي و دلسوزان رسانهاي هزاران بار گفتند و نوشتند كه كاسهي صبر مردم لبريز ميشود اما مسوولان يا نخواندند يا اعتنا نكردند. چرا عدهاي از ارز ترجيحي براي منفعت شخصي استفاده ميكنند و بهجاي واردكردن كالاهاي اساسي، زهر در كام مردم ميريزند و مسوولان تماشاچياند؟ چگونه قواي سهگانه از كنار اين ظلم آشكار در حق مردم گذشتند و واكنش مسوولانه نداشتند؟ با آنكه نميتوان از خطاي دولت، چشم پوشيد اما در اداره كشور فقط پزشكيان، تصميمگير نيست. هزاران دست، پشتپرده هست كه ديده نميشوند و كمتر شناخته شدهاند. پزشكيان طي سالها حضور در مجلس، بايد ميدانست كه بهتنهايي نميتواند در بسياري از امور تصميمگير نهايي باشد، اما چرا آمد؟ چرا عدهاي را به تغيير اميدوار و تمام آرزوها را، نقش بر آب كرد؟ تنگناي معيشتي و كسبوكار سخت، خارج از تاب و تحمل مردم است. حاكميت بايد مردم را ببيند و صداي شكستن غرور مردم را بشنود. آن هم در وضعيتي كه اسراييل و آمريكا، گرگهايي در كميناند و مدام دندان تيزشان را به ايران و ايرانيان عزيز، نشان ميدهند. قولهاي دولت براي اصلاح امور بايد اجرايي شود چون طاقت مردم طاق و سفرههاي ملت پر از هيچ است. حاكميت نبايد اجازه دهد بيش از اين آب به آسياب دشمن برود، دردهاي مردم را ببينيد و به دشمن فرصت استفاده از آب گلآلود را ندهيد.
انتهای پیام / روزنامه دیدهبان زاگرس
