زندگی ‌در ‌عصر ‌نقاب‌ها!

. در هر حال پيچيدگي آفرينش انسان تا جايي است كه اين قدرت را دارد بمب اتم بسازد و هزاران انسان بي‌گناه را به قتل برساند يا در جنگ‌هاي فرسايشي به شمار آوارگان جهان بيفزايد و دست به قتل و غارت بزند. اين كارها عموما از كساني برمي‌آيد كه جام سياست را سر مي‌كشند و براي كارهاي غير انساني‌شان دلايل انساني مي‌آورند همان‌طور كه هيتلر براي ساختن جهاني كه نژاد برترش را به آرامش و آسايش مطلق برساند، يهوديان را در كوره‌هاي آدم‌سوزي، زنده‌زنده سوزاند و دامنه‌ي جنگ را به شرق و غرب دنيا كشاند. اما اين‌ها اهل سياست هستند و دنياي‌ آنان با عموم مردم، متفاوت است. اساسا آدم‌ها به‌دنبال زندگي آرام و دور از دغدغه هستند. از اهل سياست در هر كشوري و با هر دين و ايماني، توقع سياسي‌كاري، دور از ذهن نيست. اما درد آنجاست كه اين روزها مردم، ده‌ها نقاب در جيب دارند و هر بار يكي را به صورت مي‌زنند. زندگي در دنياي نقاب‌ها، سخت و طاقت‌فرساست چرا كه نمي‌داني با كدام نقاب آدم‌ها رو به رو هستي. گاهي پيش مي‌آيد كه براي گفتن »نه!« آدم‌ها مجبور به زدن و برداشتن ده‌ها نقاب هستند كه در نهايت همه‌ي آنها به »نه!« ختم مي‌شود اما انرژي و وقت ديگران را هدر مي‌دهند. صداقت و راستي، نگين باارزش زيست اجتماعي است كه اين روزها ناياب شده و بر انگشتر كم‌تر كساني مي‌توان آن را ديد. پدر و مادر دانش‌آموزان به اولياي مدرسه مي‌گويند وضعيت مالي مناسبي ندارند و از عهده‌ي هزينه‌ها برنمي‌آيند و آنها مي‌پذيرند اما چند روز بعد، همان دانش‌آموز در مدرسه به‌دليل نبردن وجهي كه با عنوان »كمك به مدرسه« كه در حقيقت پول زور است، توبيخ مي‌شود. مديركل و وزير آموزش و پرورش هم سالي چند بار اعلام مي‌كنند كمك به مدرسه، اجباري نيست. اما همه ديگر مي‌دانيم اجباري است! به هر حال، زندگي براي انسان‌هاي امروزي كه بايد در هر لحظه با نقابي تازه در جامعه حاضر شوند كار سخت و توان‌فرسايي‌ است. آدم‌ها اگر خودشان نباشند و پشت نقاب‌ها زندگي كنند حتما روزي نه‌چندان دور، خودِ واقعي‌شان را از ياد مي‌برند و در ميان چندين نقاب و شخصيت دروغين چنان گرفتار مي‌شوند كه ديگر راه گريزي نخواهند داشت. دور ريختن نقاب‌ها، راهي به سوي سلامت شخصيت است.