جهان ‌بر مدار ‌ظلم ‌می‌چرخد!

 مردم در سراسر جهان با ديدن تصاوير جنگ‌زدگان غزه به‌ويژه کودکان، رنج مي‌کشند و به همين دليل تجمع و فرياد برآوردن را وظيفه‌ي خويش مي‌دانند. اما دولت‌هاي جهان بنابر آنچه منافع نام دارد چشم بر اين ظلم آشکار بسته‌اند. درست است كه فشار افكار عمومي مي‌تواند بر دولت‌ها تاثيرگذار باشد اما در مورد اين جنگ، ظاهرا تاثير چنداني ندارد چرا كه اسراييل از جانب تمام قدرت‌هاي جهاني حمايت مي‌شود. اين ظلم آشكار به بشريت وقتي نمايان مي‌شود كه مجامع بين‌المللي براي مردم مظلومي كه در سرزمين خويش مورد هر نوع تهديد و فشار قرار دارند، حقي قائل نيستند. حتي خبرنگاراني كه از سراسر جهان و براي تهيه‌ي اخبار جنگي به اين نقطه‌ي غم‌انگيز از جهان، اعزام شده‌اند نيز باور دارند مردم در بدترين وضعيت ممكن زندگي مي‌كنند. اما دولت‌ها، راه خويش مي‌روند و به نتانياهوي جنايتكار لبخند مي‌زنند. مساله اين است كه هر جايي از جهان كه تهديدي براي اسراييل غاصب باشد از نگاه ابرقدرت‌ها نيز تهديدي بالقوه براي جهان، محسوب مي‌شود و بايد رفاه و آرامش و آسايش را از او گرفت. حتي كشورهاي مسلمان و هم‌كيش مردم غزه هم بر اين ظلم آشكار چشم فروبسته‌اند و به قول معروف دست‌ را روي كلاه‌شان گذاشته‌اند كه باد نبرد. اينكه جهان بر مدار ظلم مي‌چرخد، بيراه نيست ايران در تجاوز 12 روزه‌ي اسراييل و آمريكا، آنقدر تنها بود كه اگر زبانم لال به حال و روز غزه دچار مي‌شد به‌جز خدا فريادرسي نداشت. وقتي جهان، ظلم را از اسراييل مي‌پذيرد معنا و مفهومش اين است كه در چنين دنيايي بايد قدرتمند باشي تا بماني. پيش از هر كاري سر و سامان دادن به اوضاع داخلي، شايد اولين قدم در مبارزه با تهديدهاي خارج از مرزها باشد. نمي‌شود از ملتي كه در مشكلات ريز و درشت دست‌و‌پا مي‌زنند توقع صبر و بردباري و مقاومت در مقابل دشمن خارجي داشت. اگر چه ملت ايران ثابت كردند كه براي حفاظت از اين ملك اهورايي‌، جان را در طبق اخلاص گذاشته‌اند اما تاب و توان مردمان سرزميني كه امنيت اقتصادي، سياسي و اجتماعي دارند در برابر ظالمان بيشتر است.