«حرف» درمان ‌نيست!

 آن سخنان حتما براي مردم جذاب و شنيدني است. اما در جامعه‌ي ايران كه مسوولان عملا همه‌چيز را به باد فنا داده‌اند ديگر حرف‌درماني نمي‌تواند نتيجه‌ بدهد و حال مردم را خراب‌تر مي‌كند. امروز نه كشور ما در شمار جوامع توسعه‌يافته است و نه چيزي مانده كه بشود با آن راه تازه‌اي به سمت پيشرفت، باز كرد.

مي‌دانم نااميدي از مهر پروردگار، گناه بزرگي است اما در كجاي اين‌همه مشكلات و مصائب، رد پاي ايمان به خداوند مشهود است؟ گفتند شنبه را به‌دليل ناترازي تعطيل مي‌كنيم كه با احتساب تعطيلي پنجشنبه، جمعه و يكشنبه، چهار روز شد. براي روز چهارشنبه كار از ساعت 6 تا 10 صبح را در ادارات، تصويب كردند كه همه مي‌دانيم شايد از 7 تا 9 بييشتر كار ‌‌نكنند تازه اگر هنوز ردي از وجدان در وجودشان مانده باشد. در اين‌صورت كشور در تعطيلات پنج روزه‌اي به‌سر مي‌برد كه ناترازي را حل نمي‌كند فقط اوضاع بدتر مي‌شود. در چند روز اخير، قطعي‌هاي پي‌در‌پي آب و برق آنقدر مردم را كلافه كرده كه هر مسوولي اگر بخواهد دم از آينده بزند بيشتر از چشم مردم مي‌افتد. امروز ديگر آن روزگاري نيست كه اصلاح‌طلبان بيانيه صادر كنند و به‌دنبال تاييد مردم و همفكران خويش باشند. از سوي ديگر اصولگرايان هم براي دنيا شاخه و شانه بكشند كه ما قدرت اول نظامي جهانيم و اگر جنگ بشود يكي دو روزه هزاران نفر اسير از دشمن مي‌گيريم. عاقلان مي‌دانند ناترازي كه امروز به بحران تبديل شده محصول سوءمديريت‌هاست.

دشمنان اين ملك و ملت يكي دو تا نيستند، ابتدا بايد دنبال ستون پنجم باشيم كه چندين دهه بي‌دغدغه در اين كشور زيسته و مناصب مختلف را در اختيار گرفتند تا نقشه‌اي براي خوار و زاري مردم را به دشمن برساند. امروز، كار از حرف و موعظه و سخنراني‌هاي بدون پشتوانه‌ي علمي گذشته است. امروز، روزي‌ست كه مسوولان بايد زبان به كام بگيرند و اگر مي‌توانند عملا وضعيت را تغيير دهند. حرف‌درماني بي‌نتيجه است و مردم را جري‌تر مي‌كند. دست از دروغگويي برداريد و يقين داشته باشيد كه حناي دروغين پيش ملت نجيب و رنج‌كشيده‌‌ي ايران، رنگ ندارد. با مردم روراست باشيد و بگوييد كه اگر آينده‌نگري داشتيد و دل‌تان براي ايران مي‌سوخت ما به چنين روزي نمي‌افتاديم، بگوييد تمام راه را اشتباه رفتيد و تاوان‌اش را از مردم گرفتيد.